Gölge Oyunu Hangi Şehirde Olur?
Kayseri’nin sabahları, karanlıkla başlayan, yavaşça aydınlığa doğru sürüklenen bir hayal gibidir. Sanki gökyüzü, her sabah bir umut daha eklerken, günün ilk ışıkları her yeri kapsayarak içimde bir huzur yaratır. Benim için sabahlar, yeni bir başlangıçtır. Bir gencin hayatında, özellikle 25 yaşında bir gencin hayatında, her yeni gün, hayal kırıklıkları ve umutları birlikte taşır. Kayseri’nin sessiz sabahlarından birinde, gözlerimi açtığımda, bugün bir başka sabah olacağı belliydi. O sabah, ruhumda bir şeyler eksikti. Bir şeyleri kaybetmiş gibiydim.
—
Gölge Oyunlarının İçindeki Gizem
Kendimi, bazen bu şehirde bir gölge oyununun içinde gibi hissediyorum. O gölge, Kayseri’nin sokaklarında dolaşırken; karanlık, hem seni içine çeker hem de seni kaybolmaya zorlar. Gölge oyunları, aslında bir yansımanın, bir gerçekliğin silüetidir. Bir yandan ışık, diğer yandan karanlık; hem gerçeği yansıtır hem de onu gizler. O oyun, her insanın içindeki korkuları, umutları ve gizli arzuları açığa çıkarır.
Bir gün, o karmaşık dünyada kaybolmuşken, yaşadığım bir olay, bu kaybolmuşluk hissini tam olarak anlatacak bir örnek oldu. Gölge oyunlarının ne olduğunu, yalnızca bir gösteri olmadığını, duyguların, hayal kırıklıklarının, umutların ve kaybolmuş ruhların dansı olduğunu fark ettim.
Bir Gölgenin Peşinden
Kayseri’nin eski sokaklarını hatırlıyorum. Bir akşam, eski mahallelerden birinde, yıllardır tanıdığım bir dostumla yürüyordum. O an gözlerimden bir şeyler sızıyordu, içimdeki boşlukları kimse anlamıyordu. Dışarıdan bakıldığında her şey yolunda gibi görünüyordu, ama içimdeki karmaşa her geçen saniye büyüyordu.
Arkadaşım, o an bana, “Beni duyuyor musun?” dedi. O zaman fark ettim; ben aslında hiçbir şeyi duymuyordum. Gökyüzündeki bulutlar, Kayseri’nin taş duvarlarına vuruyor ve her şeyin daha önce hiç görmediğim bir yöne doğru kaymaya başladığını hissediyordum.
Bana, “Gölge oyunları, bir şehirde hayat bulur.” dedi. O an, Kayseri’nin sokaklarının ve gökyüzünün gizemli bir oyunun sahnesine dönüştüğünü düşündüm. Gerçekten de öyleydi. Her şey, bir oyun gibiydi. Gölgenin ne zaman kaybolduğuna, ışığın ne zaman doğduğuna, hangi duvarın gölgeyi engellediğine karar veremeyen bir kaybolmuşluk hissi vardı.
Kayseri’nin meydanlarında, her geçen gün daha da silikleşen umutlar vardı. Her adımda, bir gölge daha kayboluyordu. Kaybolan, zamanın, mekânın ya da duyguların gölgesiydi. O an, o karmaşık hisse daha da fazla kapıldım. İçimde bir yerde, bir ışık belirdi. Kaybolmuş ruhuma bir ışık parladı, ama o ışık da tıpkı gölge gibi kayboluyordu.
—
Gölge ve Işık Arasında
O gün, Kayseri’nin karanlık sokaklarında kaybolmuşken, bir yandan da içimde yeni bir şeyin başlamak üzere olduğunu hissediyordum. Bir başka şehirde olsaydım, belki de o kadar kaybolmazdım. Ama burada, Kayseri’de, her şey farklıydı. Şehir, her köşe başında bir sır saklıyordu ve bu sırların arasında kaybolan ben, o an bir çıkış yolu arıyordum.
O akşam, küçük bir kafede otururken, o tanıdık hisse daha da yaklaştım. Kayseri’nin sokaklarında yürürken, bir şey fark ettim: Ben bir gölge oyunundaydım, ama farkında olmadan… Gölge oyunları, hayatla ilgili çok şey anlatıyordu. Ama bir şehirde kaybolmuş ruhların gölgesi, çok farklı bir şekilde beliriyordu.
Bir sabah, eski mahalledeki bir kafeye gittiğimde, bir yabancı ile karşılaştım. O kadar tanıdık bir bakışı vardı ki, bir an ne olduğunu anlamadım. Ama sonra, gözlerindeki karanlıkta, ne kadar kaybolduğunu fark ettim. O yabancı, tıpkı ben gibi, kendi gölgesini kaybetmişti. Bunu anlamam çok zaman aldı, ama anladığımda içimde bir rahatlama hissi doğdu. Kaybolan sadece ben değildim. Birçok kişi, Kayseri’nin sokaklarında, yıllardır kaybolmuştu.
—
Bir Gün Gölgenin Kaybolduğu Şehir
Gölge oyunları, belki de her şehirde farklı bir anlam taşır. Kayseri’de, sokaklar ve insanların arasında kaybolmuş duygular bir araya gelir. Buradaki her duvar, her köşe, her sokak, bir başka anlam kazanır. Bir gölgeyi takip etmek, bazen bizi bilinçli olarak kaybolmaya zorlar.
Ama belki de bu kayboluş, aslında bir buluş olmalıdır. Bir şehirde kaybolan duygular, kaybolan ruhlar arasında bir bağ kurar. Kayseri’deki sokaklar, yıllar önce kaybolmuş bir ışığın peşinden sürükler insanı. Benim için de, her geçen gün bir ışık daha kaybolur, ama diğer yanda bir başka ışık belirmeye başlar. Gölge oyunları, belki de buna denir.
—
Gölge oyunları, bir şehirde yalnızca insanların değil, onların ruhlarının da kaybolmuş olduğunun göstergesidir. Kayseri’de bu kayboluş, bir başkaldırı gibi görünse de aslında herkesin kendi karanlıklarını ve ışıklarını bulma çabasıdır. Karanlık, bir zamanlar kaybolmuş olan ışığı arayan herkesin ruhunda mevcuttur. Ben de, Kayseri’nin sokaklarında, o kaybolmuş ışığı her sabah yeniden arıyorum.